โกรทฮอร์โมน growth hormone (GH)

โกรทฮอร์โมน growth hormone (GH)

โกรทฮอร์โมน growth hormone (GH) เป็นฮอร์โมนชนิดโปรตีน หรือที่เรียกว่าเปปไทด์ฮอร์โมน โครงสร้างประกอบด้วยกรดอะมิโน 190 ตัว เป็นฮอร์โมนที่ถูกผลิตขึ้นจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า และมีผลต่อการเจริญเติบโต รวมทั้งเมตะบอลิสซึมของร่างกาย มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า somatotropin
ยีนที่ควบคุมการสร้างโกรทฮอร์โมน อยู่บน q22-24 region ของโครโมโซมคู่ที่ 17 และมีลักษณะใกล้เคียงกับยีนที่ควบคุมการสร้าง human chorionic somatomammotropin (hCS) หรือที่เรียกว่า placental lactogen ฮอร์โมนทั้ง 3 ชนิด คือ
GH, human chorionic somatomammotropin (hCS), และ prolactin (PRL) จัดอยู่ในกลุ่ม
เดียวกัน เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต และการสร้างน้ำนม
โกรทฮอร์โมนรูปแบบที่พบในร่างกายมนุษย์มากที่สุด ประกอบด้วยกรดอะมิโน 190 ตัว น้ำหนักโมเลกุลประมาณ 22,000 ดาลตัน โครงสร้างเป็นแบบเกลียวชนิดสี่เกลียว มีส่วนที่ทำหน้าที่จับกับตัวรับ โกรทฮอร์โมนในสัตว์แต่ละชนิดไม่เหมือนกัน ถ้านำมาใช้ในมนุษย์ต้องเป็นของมนุษย์เองและสัตว์ประเภทลิงเท่านั้น หรือใช้โกรทฮอร์โมนชนิดสังเคราะห์

การสร้างโกรทฮอร์โมน growth hormone (GH)
โกรทฮอร์โมนสร้าง และหลั่งออกมาจากเซลล์ที่มีชื่อเรียกว่า โซมาโตรโทรฟ(somatotrophs) ซึ่งอยู่ในต่อมใต้สมองส่วนหน้า การสร้างโกรทฮอร์โมนถูกควบคุมโดยปัจจัยต่างๆ หลายชนิด ได้แก่ ภาวะความเครียด การออกกำลังกาย ภาวะโภชนาการ การนอน รวมทั้งตัวโกรทฮอร์โมนเองด้วย
ปัจจัยที่ควบคุมที่สำคัญเป็นฮอร์โมน 3 ชนิด เป็นฮอร์โมนจากสมองส่วนฮัยโปธาลามัส 2 ชนิด และฮอร์โมนจากกระเพาะอาหารอีกหนึ่งชนิด ได้แก่
1. growth hormone-releasing hormone (GHRH) เป็นเปปไทด์ฮอร์โมนเช่นเดียวกัน สร้างมาจากสมองส่วนฮัยโปธาลามัส ทำหน้าที่กระตุ้นการสร้างโกรทฮอร์โมน และควบคุมการหลั่งของโกรทฮอร์โมนอีกด้วย
2. somatostatin (SS) เป็นเปปไทด์ฮอร์โมน ที่ผลิตมาจากเนื้อเยื่อหลายชนิดในร่างกาย รวมทั้งสมอง ส่วนฮัยโปธาลามัส จัดเป็นฮอร์โมยับยั้ง มีฤทธิ์ยับยั้งการหลั่งโกรทฮอร์โมน ในขณะที่ร่างกายกำลังตอบสนองต่อผลของ GHRH นอกจากนี้ยังพบว่าระดับน้ำตาลในเลือดที่ลดต่ำลงจะกระตุ้นการทำงานของฮอร์โมน นี้ด้วย
3. ghrelin เป็นเปปไทด์ฮอร์โมนที่หลั่งมาจากเยื่อบุผนังกระเพาะอาหาร ฮอร์โมนนี้มีความสามารถในการจับกับตัวรับซึ่งอยู่บนเซลล์ชนิด somatotrophs และกระตุ้นการหลั่งโกรทฮอร์โมนได้ในปริมาณมากพอสมควร
การหลั่งโกรทฮอร์โมน growth hormone (GH)
การหลั่งโกรทฮอร์โมนเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการย้อนกลับที่เกี่ยวข้องกับ IGF-Iในขณะที่ระดับของ IGF-I เพิ่มสูงขึ้น จะทำให้ร่างกายหลั่งโกรทฮอร์โมนออกมาน้อยลง สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เกิดจากกลไกที่สำคัญสองประการ ประการแรก เกิดจากการกดการทำงานของเซลล์ชนิด somatotroph และประการที่สองเกิดจากการกระตุ้นการหลั่งฮอร์โมน somatostatin จากสมองส่วนฮัยโปธาลามัส
1. โกรทฮอร์โมนยังสามารถย้อนกลับไปยับยั้งการหลั่งฮอร์โมน GHRH และมีผลต่อการหลั่งฮอร์โมน somatotroph
2. การหลั่งโกรทฮอร์โมน เป็นแบบไม่สม่ำเสมอ มีบางช่วงที่มากและบางช่วงที่น้อย อันเป็นผลเนื่องมาจากปัจจัยข้างต้น
3.สำหรับระดับของโกรทฮอร์โมนในเลือดที่พื้นฐานถือว่าต่ำมาก
4.ในเด็กและวัยรุ่น พบว่าการหลั่งโกรทฮอร์โมนจะเกิดขึ้นมากที่สุดภายหลังจากขณะที่นอนหลับหลับลึก
โกรทฮอร์โมน growth hormone (GH) ทำหน้าที่อะไร
โกรทฮอร์โมนเกี่ยวข้องกับการควบคุมขบวนการต่างๆ ในร่างกายการเจริญเติบโตของร่างกาย รวมทั้งกระบวนการเมตะบอลิสซึมในร่างกาย เป็นที่ทราบกันดีในขณะนี้ว่าผลที่เกิดจากโกรทฮอร์โมนในร่างกายมีสองชนิด ชนิดแรก เป็นผลโดยตรง และชนิดที่สอง เป็นผลทางอ้อม
ผลโดยตรง เกิดจากการที่โกรทฮอร์โมนไปจับกับตัวรับบนเซลล์ เป้าหมาย ยกตังอย่างเช่น เซลล์เป้าหมายเป็นเซลล์ไขมัน เซลล์ไขมันจะมีตัวรับ โกรทฮอร์โมนจะกระตุ้นให้เกิดการสลายไขมันชนิด ไตรกลีเซอไรด์ และยับยั้งการสะสมไขมันที่ล่องลอยอยู่ในกระแสเลือด
ผลทางอ้อม เกิดขึ้นผ่านทางสารอีกชนิดหนึ่ง เรียกว่า 'สารกระตุ้นเจริญเติบโตที่คล้ายอินซูลิน' หรือ insulin-like growth factor-I (IGF-I) ซึ่งเป็นฮอร์โมนที่สร้างขึ้นจากตับ และเนื้อเยื่ออื่นๆ การสร้าง IGF-I เป็นผลจากโกรทฮอร์โมนโดยตรง ส่วนใหญ่แล้วผลของโกรทฮอร์โมนเกิดจาก IGF-I ออกฤทธิ์ที่เซลล์เป้าหมาย

ความผิดปกติของโกรทฮอร์โมน

เด็กที่ขาดโกรทฮอร์โมนจะมีหน้าตาที่ดูอ่อนกว่าอายุจริง รูปร่างเตี้ยเล็กแต่สมส่วน อ้วนกลมเนื่องจาก มีไขมันสะสมบริเวณลำตัวมาก น้ำตาลในเลือดต่ำ ถ้าเป็นเด็กชายมักมีอวัยวะเพศเล็กไม่สมวัย การขาดโกรทฮอร์โมน ไม่มีผลกระทบต่อระดับสติปัญญาของเด็ก (แต่มักมีปัญหาด้านจิตใจ) เรียกภาวะนี้ว่า การเตี้ยแคระหรือ dwarfism

การขาดโกรทฮอร์โมนทำให้ร่างกายเตี้ยแคระ (dwarfism)

ร่างกายเตี้ยแคระไม่ได้เกิดจากการขาดโกรทฮอร์โมนเสมอไป บางครั้งโกรทฮอร์โมน ในกระแสเลือดปกติ แต่ตัวรับสัญญาณไม่ตอบสนองต่อโกรทฮอร์โมน ซึ่งมักอาจเกิดจากการผ่าเหล่า(mutation)ของยีนของตัวรับสัญญาณ ทำให้โกรทฮอร์โมนทำงานไม่ได้ เรียกการเตี้ยแคระแบบนี้ว่าการเตี้ยแคระแบบลาร์สันหรือ การไม่ตอบสนองต่อโกรทฮอร์โมน (Larson dwarfism หรือ growth hormone insensitivity)

เปรียบเทียบความสูงของเด็กที่มีฮอร์โมนไทรอยด์ต่ำและเด็กเตี้ยแคระเนื่องจากโกรทฮอร์โมนต่ำกับเด็กปกติอายุ 2 ปี และเด็กปกติอายุ 8 ปีจะพบว่า

เด็กที่ไทรอยด์ฮอร์โมนต่ำจะตัวเตี้ยแขนขาสั้นเท่ากับเด็กอายุ 2 ปีและเตี้ยกว่าเด็กปกติ

เด็กที่เตี้ยแคระเนื่องจากขาดโกรทฮอร์โมนจะสมส่วน (สังเกตระดับกระดูกเชิงกราน) แต่เตี้ยกว่าเด็กปกติ ที่อายุเท่ากันอยู่มากเช่นกัน

นอกจากภาวะขาดโกรทฮอร์โมน ( growth hormone) แล้ว การขาดไทรอยด์ฮอร์โมนและฮอร์โมนเพศ ยังมีผลทำให้ เด็กเตี้ยแต่การขาดไทรอยด์ฮอร์โมนมักหมีผลทางด้านสติปัญญาร่วมด้วย การมีฮอร์โมนจากต่อมหมวกไตมากเกินไป ก็ทำให้เด็กมีรูปร่างอ้วนเตี้ยได้

หนุ่มสาวอีกครั้งด้วยโกรทฮอร์โมน

วงการแพทย์ตะวันตกลงความเห็นว่า ความชราหรือความแก่นี้ จัดเป็นโรคแล้วนะขอบอก เมื่อจัดเป็นโรคก็ต้องมีแพทย์เฉพาะทางดูแลโดยตรง คือ แพทย์เวชศาสตร์อายุรวัฒน์ หรือ Anti-aging specialist

อ่านเจอในนิตยสารพลอยแกมเพชรเขียนโดย นพ.กฤษดา ศิรามพุช ฉบับที่ 381 15 ธค. 50 น่าสนใจมั่กๆสำหรับคนรักสวยรักงามและอยากเป็นหนุ่มเป็นสาวไม่รู้จบ ไชโย....ต่อไปนี้พวกเราก็ต่างพากันหล่อพากันสวยไปชั่วกาลนานเลย จึงรีบเร่งสรุปย่อๆให้ชาว Blog อ่าน เพื่อจะได้สวยๆหล่อๆโดยทั่วหน้า

ตามอ่านนะ เริ่มสรุปแล้วส์.. นัก วิทยาศาสตร์ด้านชีววิทยาความชราตั้งทฤษฎีไว้ว่า เหตุที่คนเราแก่เกิดจากสมองสร้างฮอร์โมนได้น้อยลง แค่ต่อมใต้สมองอย่างเดียวก็ผลิตฮอร์โมนได้เกือบสิบชนิดแล้ว แต่ฮอร์โมนที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้เราแก่หรือเด็กลงได้ คือ โกรทฮอร์โมน (Growth hormone) ถือกันว่าเป็นฮอร์โมนแห่งความหนุ่มสาวเลยทีเดียวเชียวแหละ ในยุคเรอเนสซองซ์ บรรดากษัตริย์-ราชินีแห่งยุโรปพากันส่งทหารไปเสาะหาน้ำพุแห่งความเยาว์วัยเดินทางตามหากันไกลครึ่งค่อนโลก ก็ไม่พบ นักวิทยาศาสตร์เพิ่งค้นพบว่า น้ำพุแห่งความเยาว์วัยอยู่ใกล้ตัวเรานี่เอง ใกล้ยิ่งกว่าปลายจมูกซะอีก นั่นคือ โกรทฮอร์โมน จากต่อมใต้สมองของเรานี่เอง วัย รุ่นที่สดใสก็เพราะมีโกรทฮอร์โมนมาก ช่วยกระตุ้นทั้งร่างกายและจิตใจให้มีความสดชื่นแจ่มใส กระชุ่มกระชวย แต่พอถึงอายุ 25 ปี ฮอร์โมนตัวนี้จะลดต่ำลงถึงปีละ 15 % ทุกสิบปี ทำให้ รู้สึกล้าแต่ไม่เชิงเหนื่อย เพลีย แต่นอนมากเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม อยากจะนอนอยู่นั่นแหละ นอนหลับไม่สนิท ตอนเช้าไม่อยากตื่น ไม่มีแรงลุกไปทำงาน พอตกบ่ายง่วงอีกแล้ว ลุกนั่งเร็วๆมีอาการหน้ามืดง่าย กินน้อยแต่อ้วนมาก น้ำหนักขึ้นง่ายแต่ลงยาก ความจำแย่ลง มีริ้วรอยบนใบหน้า อีกเยอะแยะมากมาย ขี้เกียจสาธยาย เพราะเราเป็นทุกอย่างที่พูดมาทั้งหมดนั่นแหละ อาการเหล่านี้ คือ อาการของโรคที่เรียกว่า “โรคชรา”

ปัจจุบันวงการแพทย์ตะวันตกลงความเห็นว่า ความชราหรือความแก่นี้ จัดเป็นโรคแล้วนะขอบอก เมื่อจัดเป็นโรคก็ต้องมีแพทย์เฉพาะทางดูแลโดยตรง คือ แพทย์เวชศาสตร์อายุรวัฒน์ หรือ Anti-aging specialist ซึ่ง ศึกษาเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีทางการแพทย์ที่ใหม่ล่าสุดโดยตรง เช่น การใช้ฮอร์โมนธรรมชาติ ขอย้ำไม่ใช่ฮอร์โมนสังเคราะห์นา ก็คือโกรทฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองของท่านทั้งหลายนั่นแหละจ้า.... เลิศสุดๆ

ห้าม พลาดตอนต่อไป ตอนนี้เรารู้แล้วนี่ว่าทำไมถึงแก่ ตอนต่อไปเป็นขั้นตอนการทำตัวยังไงถึงไม่ให้แก่ จนแยกอายุจริงกับอายุที่ตัว/อายุที่เห็นไม่ได้เลย สน...ใช่มั๊ย ถ้าสน....ก็ต้องติดตามอ่านตอนต่อไป เพื่อความเป็นหนุ่มสาวนิรันดร์